ಕೊನೇ ಕೊಂಡಿ ಇಂದೇ ಕಳಚಬಾರದೇ...!

ಸಂದ್ಯೆಯಂಗಳದಿ ಬಿದ್ದ ಚೆಂಡು http://sandhyeyangaladi.blogspot.in/2014/03/blog-post.html ಅದ್ಹೇಗೋ ನನ್ನಂಗಳದಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲೇಲ್ಲೂ ಧೂಳು ಎದ್ದ ಅಹಿತಕರ ಅನುಭವ... ಹೌದು ಆ ಕೊಂಡಿ ತಪ್ಪದ ಗೆಜ್ಜೆಗೂ ನನಗೂ ಬಹಳ ಆತ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧ.ಅಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಪಾಲಿನ ನೋವು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ(ದುರಾದೃಷ್ಟವಾಗಿ)ಒದಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಅಂಗಳದ ಚೌಕಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಭಿನ್ನವಷ್ಟೇ!ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಅರೆಜೀವ! ಸಂಭಂದಗಳೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದರೆ ಇವೆ !..ಹೋ...ಇವೆಯಾ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲ.!

ಒಂದು ಸಂಜೆ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಲಾಗದ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕೂತು ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಒಂದು ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ ಸಂದ್ಯೆಯಂಗಳದ ಕೊಂಡಿ ತಪ್ಪಿದ ಗೆಜ್ಜೆಯತ್ತ ಎಳೆದೊಯ್ದಿತ್ತು. ಕಥೆಗೂ ನನಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ನಂಟಿದೆ ಎನಿಸಿತು... ಆ ಕೊಂಡಿ ತಪ್ಪಿದ ಗೆಜ್ಜೆ ಪದವೇ ನನಗೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರವಾಗಿತ್ತು. ಓದುತ್ತಾ ಓದುತ್ತಾ ಕಥೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೈ ತನ್ನಿಂತಾನೆ ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಎಡ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಗೆಜ್ಜೆಯತ್ತ ಸಾಗಿತ್ತು. ಮೊಬೈಲ್ ಬದಿಗಿಟ್ಟವನೇ ಆ ಗೆಜ್ಜೆಯನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದೆ...ಅದೇಕೋ ಮಂಜಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮುಚ್ಚಿದೆ..ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ನೀರು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲಿಂದ ಜಾರಿತು...ಓ ಕಣ್ಣೀರು! ಇದ್ಯಾವಾಗ ಬಂದು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಗೊಣಗಿದೆ. ಉತ್ತರಿಸಲು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ...!ಮತ್ತೆ ಗೆಜ್ಜೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ಅದರ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಂಡಿ ತಪ್ಪಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿ ತಡಕಾಡಿದೆ. ಉಹೂಂ ಇಲ್ಲ! ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನು! ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕಳಚಿಕೊಂಡ ಕೊಂಡಿಯನ್ನಾ!  ಅದೇಕೋ ಅಸಜವಾದ ನಗು ಬಂದು. ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ದುಖಃವೂ! ಕಳೆದು ಹೋದ ಬದುಕಿನ ಪುಠಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದವು.ಆ ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಮುಖ, ಬದುಕು ಅರ್ಥಗಳೇ ಇಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ತುಂಬಿದ ಧೈರ್ಯ, ಸದಾ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಳಜಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀನು ಅದು ಬೇಕು, ಇದು ಬೇಕು ಎಂದು ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಹಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು, ನಾನು ನಿನಗೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀ ಕೇಳಿದ್ದೇಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ನೆನೆಪಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ನಿಜ ಹೇಳಲಾ ನೀನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಹಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿ, ಮುದ್ದಿಸಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.ಗೆಳತಿ ನೆನೆಪಿದೆಯಾ ನಾವು ಮೊದಲು ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದ ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣ! ಸಂಜೆ ಬಾನು ಕೆಂಪಾಗುವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮುದ್ದು ಮುಖದ ನೀನು ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿದಾರ ತೊಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ. ನೀನು ಮದುಮಗಳಂತೆ ನಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕೂರುವುದಕ್ಕೂ ನಾಚಿಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ ಕಡಗೆ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತಿದ್ದೆ. ಮೊದಲ ಸಲ ನಿನ್ನ ಆ ಕೋಮಲ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅನುಭವ ಇನ್ನು ಹಸಿರಾಗೇ ಇದೆ ಕಣೆ...ನಿನ್ನ ಆ ಉದ್ದನೆಯ ಉಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲವೂ... ಅಂದು ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ನೀಡಿದ ಮೊದಲ ಮುತ್ತು ನೆನೆಪಿರಬೇಕಲ್ಲಾ! ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ನಿನ್ನಿಂದ ಅದನ್ನಂತೂ ಮರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂದು ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಸಂಭ್ರಮವೇ ಇಂದಿಗೂ ವೇದನೆಗಳ ಗೂಡಾದ ಬದುಕಿನಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಆಸೆ ಉಳಿಸಿದ್ದು.ಮೊದ ಮೊದಲು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದಕ್ಕೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾ! ನೀನು ನೀಡಿದ ಆ ಮೊದಲ Gift, ನನ್ನ birthdayಗೆ ನೀಡಿದ ಆ '5 Giftಗಳು', ಮುತ್ತುಗಳು ನಾನೇ ಪುಣ್ಯವಂತ ಎನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು.ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ವಾ ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಳೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕಳೆಗುಂದಿ ನಶಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಸಹಜ ಆತಂತ!ಅಂದು ನಿನ್ನ ಗೆಜ್ಜೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯ್ತು ಎಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡದೇ ಒಂದನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆ. ಇದು ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದರೆ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದಂತೆ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಳಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಿ. ಆದರೆ ನೀನು ಮರೆತಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಕಣೆ. ನಾನದನ್ನು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ದ್ಯೋತಕವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನೆ.ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದರೆ ನೀನು ಅದೆಲ್ಲೋ ದೂರದಿಂದ ಕರೆ ಮಾಡಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಬದಲಾವಣೆಯಾದರೂ ಅರಿವಾಗುವಷ್ಟು!ಜೀವನವಿಡೀ ನನ್ನ ಜೊತೆಯೇ ಬದುಕುವ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದವಳು ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಮಾರು ದೂರ ಸಾಗುತ್ತಿರುವೆ... ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅಂದರೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳೇ Irritate ಅನಿಸತೊಡಗಿವೆ. ಏನೆನ್ನಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. Convince ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಉಲಿದಿಲ್ಲ.ನಾನಂತೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದರೆ ಬರೀ ಕತ್ತಲು ಮಾತ್ರ... ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕಷ್ಟೇ... ಅದೂ ನಿನ್ನ ಜತೆಯಾದರೆ ಮಾತ್ರ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನಗೆ ನೀ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಗೆಜ್ಜೆಯೊಂದೇ ಆಸರೆಯಾಗಿದೆ. ಅದಿದ್ದರೆ ನೀನೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ನಾನು Bore ಆಗಿರಬೇಕು... ಅದೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿರಬೇಕು, ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಒಂದೊಂದು ಕೊಂಡಿಗಳೂ ಸರಣಿಯಾಗಿ ಕಳಚುತ್ತಿವೆ. ಅಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಒಂದೊಂದು ಕೊಂಡಿಯೂ...! ಕೊನೇ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚುವ ಕಾಲ ಬಹುಷಃ ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯುವ ಮುನ್ನ ಜೋಡಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ, ಅವಕಾಶ ಇರುವುದು ನಿನಗೆ ಮಾತ್ರ... ಈ ಮಾತನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಕೊನೇ ಕೊಂಡಿ ಕಳಚುವವರೆಗೂ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಅದೇಕೋ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದ್ದವಳು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಮಾಯವಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಳು. ಅಳುವೊಂದೆ ಜತೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟಾಗಲೇ ಯಾರೋ ಕರೆದಂತಾಯಿತು. ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ..ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕತ್ತಲೆ...ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, Watch ನೋಡಿದೆ 7.30 ಕಳೆದಿತ್ತು, ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಅವಳ ಜತೆಗಿದ್ದದ್ದು, ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ಭಮೆಯಾ! ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕ್ಕೂತಿದ್ದೇನಾ! ನನಗೇ ನಂಬಲಾಗಿಲ್ಲ ! ಮನಸ್ಸೇಕೋ ಭಾರವೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೋ..7.30 ದಾಟಿದೆ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವಳ ಮೆಸೇಜ್ ಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅಂತ Mobile ನೋಡಿದೆ ಉಹೂಂ! ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು ಹೀಗೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೆಸೆಜ್ ಬರುವುದು ನಿಂತು ಕೆಲ ತಿಂಗಳೇ ಕಳಿದಿವೆಯಲ್ಲಾ...ಮತ್ತೇಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!. ಬಹುಶಃ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲಸ ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನನೇ ಸಮಾಧಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. Facebook Chat ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ಅವಳ Status ನೋಡಿದೆ 'Online' ಅಂತ ಇತ್ತು ! ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೇ ಕೊಂಡಿ ಇಂದೇ ಕಳಚಬಾರದೇ ಎನಿಸಿತು.

                                                                                                                            ಕೆ. ನಾ. ಗೋರೆ